“Kızımın düğününden birkaç dakika önce,

Kızım üzerindeki duvağı çıkarıp damadın yüzüne fırlattı ve tek bir kelime etmeden salondan çıktı. Düğün iptal edilmiş, damat ise rezil bir şekilde ortada kalmıştı. Belki kızımın kalbi kırılmıştı ama en azından bir ömür sürecek bir yalanın kölesi olmaktan kurtulmuştu. O gün eve beraber dönerken, aramızdaki o eski soğuk duvarların ilk kez yıkılmaya başladığını hissettim.