Kapının önünde donakaldım. O küçük kız

… Ceren’in aynısıydı. Aynı gözler, aynı yüz, aynı duruş. Ama bu bile beni asıl sarsan şey değildi.

Onun elini tutan kişiyi gördüğüm an dünya yeniden başıma yıkıldı. Bu… eski eşimdi. Altı yıl önce beni, acımı, her şeyi geride bırakıp giden adam… şimdi karşımda, hiç var olmaması gereken bir çocukla duruyordu. Göz göze geldik. Yüzü bir anda bembeyaz kesildi. (Haberin devamini görmek ve okumak için resmin üzerine tiklayarak diğer sayfaya geçiş yapiniz)