ilk başlarda herşey mükemmeldi

Telefonu cebimden çıkardığımda kalbim güm güm atıyordu. Bu kadar erken bir saatte kimse beni aramazdı ki? Gördüğüm numara tanıdık gelmiyordu ama içimdeki rahatsızlık, telefonu açmam gerektiğini hissettiriyordu. Nefesimi tutarak, aramayı yanıtladım.

“Merhaba, sizinle bir konu hakkında konuşmalıyım,” dedi titrek bir ses. “Kocanızla ilgili.”

Kısa bir sessizlik anı yaşandı. Sanki dünya etrafımda durmuştu. “Kim arıyor?” dedim, sesim titreyerek.“Şu anda adımı açıklamam doğru olmaz ama çok önemli bir şey hakkında sizi bilgilendirmem gerekiyor. Buluşmamız mümkün mü?” dedi kadın sesi.

“Ne demek istiyorsunuz? Neden buradan söylemiyorsunuz?”

“Telefonda detay veremem. Saat 10’da şehir parkında olacağım. Lütfen gelin. Hayatınızdaki en önemli kararı vermenize yardım edebilirim.”

Arama sona erdi. Kadının kim olduğunu veya neden aradığını bilmiyordum ama söyledikleri bana büyük bir yük gibi geldi. Aynı zamanda kocamın sakladığı büyük bir sırrı olduğuna dair bir korku hissediyordum; öğreneceğim şeyin tüm hayatımın altını üstüne getireceğinden emindim.Zaman geçmek bilmedi. Saat 10’da parkın girişinde beklemekteydim. Karşımda uzun boylu ve ince yapılı bir kadın belirdi. Gözleri hafif kanlanmış, sanki uzun bir süre boyunca ağlamış gibiydi.

“Siz misiniz?” diye sordum, sesim neredeyse duyulmaz bir haldeydi.