"BEBEK ile ilgili bir konu hakkında konuşmamız gerekiyor..." dedi. Kalbim hızlı atmaya başladı. "Ne hakkında konuşuyorsun?" diyebildim merakla. Bana o güne kadar hiç görmediğim kadar dikkatli ve endişeli bir bakış attı. "Artık bunu daha fazla erteleyemem. GERÇEĞİ BİLMEK İSTİYORUM..." dedi. Ve ardından söyledikleri beni düşündürdü. O gece konuştuklarımızdan sonra, ertesi sabah durumu daha iyi değerlendirmek için konuşma fırsatı aradım. "Bu bebeğin durumu hakkında emin olmam gerekiyor," dedi sakin bir şekilde. Sesi ciddi ama nazikti, odadaki hava bir anlık sessizleşmiş gibi hissettik. "Tamam," diyebildim sadece, sesim hafif titrek ama kontrollüydü. Karnımdaki bebeğim sanki ortamı hissetmiş gibi hafifçe hareket etti.Haberin devamı görsellerde yer almaktadır.